بانسیم صبح چشم وامیکنم بانگاهم می گوارا می کنم پنجره رو به جهان وامی کنم حال،فکرویادصحرامی کنم آن که می آید به سمتم بی نوا باصدای دل صدایش می کنم هرکه بیند او بگوید دلبر است دلبری کرد من نگاهش می کنم باسکوت او جهانم سوخته باسکوتش هم،مدارا م

امام رضا امام هشتم من امام خوب امام مهربانم وقتی که میگن یا ضامن آهو تنم می لرزه پر شور حالم نمی دانم چرا با اسم شما امید میاد توی تموم تنم فکر نکنی گفتم واست این شعر را تا این که تو مسابقه ببرم این شعر را گفته واستون فریماه می کنه واسه دیدنت تقلا خداحافظ امام رضا تا بعدا منتظر جواب شعرم هستم شاعر:فریماه نکویی